Moja droga z Reiki. Czy można mocniej?

Kogo nie zafascynował ogień Kundalini?

Kogo, kto jest w rozwoju, nie zafascynował ogień i moc Kundalini, niech pierwszy podniesie palec. 😊

Kiedy po doświadczeniach z Reiki Usui zaczęłam poznawać praktyki i zagadnienia związane z Kundalini, bardzo szybko pojawiła się we mnie fascynacja. Pracując z Reiki, równoważąc czakry, słuchając opowieści innych praktyków i czytając o tym, czym jest energia Kundalini, coraz bardziej chciałam tego doświadczyć na własnej skórze. Nie wystarczała mi już sama wiedza. Chciałam poczuć, jak to jest, kiedy energia przepływa inaczej, intensywniej, szybciej.

Chciałam po prostu sprawdzić, czy rzeczywiście można mocniej.

Nie był to już ten sam rodzaj ciekawości, który towarzyszył mi przy pierwszym kontakcie z Reiki Usui. Tam byłam początkującą, która chciała wiedzieć, czy to wszystko naprawdę działa. Tutaj miałam już własne doświadczenia i wiedziałam, że praca z energią może być bardzo różna. Tym razem bardziej interesowało mnie, dokąd jeszcze mogę pójść i czego mogę doświadczyć, jeśli pozwolę sobie wejść w kolejną przestrzeń.

Inicjacja, której nie dało się przeoczyć.

Sama inicjacja w Reiki Kundalini była dla mnie bardzo mocnym doświadczeniem. Nie należała do tych subtelnych przeżyć, po których można zastanawiać się, czy właściwie coś się wydarzyło. Energia pojawiła się wyraźnie i intensywnie, a moje ciało również miało na to swoją odpowiedź. Organizm dostawał potężnego kopa energetycznego, po których musiałam zaopiekować się sobą, żeby dojść do siebie. Przy pierwszych boosterach pojawiły się nawet odruchy wymiotne.

Dzisiaj wspominam to doświadczenie z dużym dystansem, ale wtedy było dla mnie jasnym sygnałem, że mam do czynienia z czymś, czego nie znam z wcześniejszej praktyki.

Nie chcę jednak tworzyć tutaj opowieści o tym, że im mocniej coś czujemy, tym lepiej działa. Z czasem nauczyłam się, że intensywność doświadczenia sama w sobie nie jest miarą jego wartości. Każdy człowiek może reagować inaczej, a praca z energią nie musi być spektakularna, żeby była ważna.

W moim przypadku Kundalini rzeczywiście przyniosło jednak wyraźną zmianę w odczuwaniu przepływu.

Energia płynęła mocno i znacznie szybciej.

„Wiem, że widzę”.

Pierwsze zabiegi z Reiki Kundalini otworzyły przede mną również zupełnie nową przestrzeń doświadczeń związanych z wizjami. Mój najbardziej rozbudowany kanał jest kanałem wiedzenia i dla początkującego praktyka pracy z energią nie zawsze jest to łatwe. Można bowiem coś wiedzieć, zanim pojawi się obraz, słowo czy jakakolwiek forma, którą można sobie wytłumaczyć. Poza tym tak bardzo cienka granica jest pomiędzy wiem z rozumu, a wiem z pola.

Samo doświadczenie „wiem, że widzę” było dla mnie ogromnym przeżyciem.

A Reiki Kundalini przyniosło coś, czego się nie spodziewałam.

To, co zaczęło pojawiać się podczas pierwszych zabiegów, przeszło moje wcześniejsze oczekiwania. Nie chodziło już tylko o samo odczuwanie energii w dłoniach czy ciele, ale o otwierającą się przestrzeń percepcji, w której zaczęłam doświadczać rzeczy, których wcześniej nie znałam w taki sposób.

I znowu wróciła ciekawość.

Tym razem jednak nie była to już ciekawość początkującego, który potrzebuje dowodu. Była to ciekawość osoby, która zaczyna rozumieć, że własna praktyka może prowadzić znacznie dalej, niż początkowo zakładała.

Usui pozostało moją bazą.

Reiki Kundalini nie stało się jednak dla mnie osobną drogą, którą zaczęłam prowadzić niezależnie od Reiki Usui. Wręcz przeciwnie. Do dziś w pracy z klientem zaczynam zawsze od Reiki Usui, ponieważ to właśnie ono jest dla mnie bazą i fundamentem całej mojej praktyki.

W trakcie zabiegu intuicyjnie włączam Reiki Kundalini, kiedy czuję, że jest to potrzebne. Nie robię z tego dodatkowej ceremonii ani nie zmieniam nagle całego sposobu prowadzenia sesji. Po prostu pracuję.

Nie mówię klientom: „A teraz włączę Reiki Kundalini”. Nie jest to dla mnie najważniejsze. Nie potrzebuję, żeby osoba leżąca przede mną znała wszystkie nazwy systemów, których używam. Nie chcę też, żeby jej oczekiwania zaczęły wpływać na to, co będzie odczuwała. Dla mnie ważniejsze jest to, co dzieje się w samej pracy i czego potrzebuje osoba, z którą w danym momencie jestem.

Dlatego moje doświadczenie z Reiki Usui i Reiki Kundalini nie jest dla mnie historią o dwóch konkurujących ze sobą metodach. Jest raczej historią o tym, jak jedna droga stała się fundamentem, a druga pozwoliła mi rozszerzyć sposób, w jaki z tej drogi korzystam.

Jest jednak jeden obszar, w którym Reiki Kundalini wykorzystuję również samodzielnie – podczas praktyk mistrzowskich.

Wraz z mistrzowską inicjacją Reiki Kundalini uzyskuje się dostęp do siedmiu dodatkowych metod pracy energetycznej. To już przestrzeń bardziej zaawansowanej praktyki, której nie chcę tutaj szczegółowo opisywać, ponieważ ten tekst nie ma być podręcznikiem Reiki Kundalini. Chcę przede wszystkim opowiedzieć o tym, jak ta metoda pojawiła się w mojej własnej drodze i co wniosła do mojego doświadczenia.

Kiedy klientka zaczęła się śmiać.

Jedno z doświadczeń z Reiki Kundalini szczególnie zapadło mi w pamięć.

Podczas zabiegu klientka nagle zaczęła się śmiać.

Przyznam, że przez chwilę byłam lekko skonsternowana, a nawet trochę przestraszona. Nie wiedziałam, co się dzieje i czy powinnam przerwać pracę. Zapytałam więc, co się stało.

A ona wykrzyknęła, że poczuła taki przypływ energii, że chciałaby wykrzyczeć ten stan całemu światu. I wtedy ogromnie mi ulżyło. Dokładnie wiedziałam, o czym mówi.

Znałam ten stan z własnego doświadczenia. Znałam to poczucie, kiedy energia pojawia się tak wyraźnie, że trudno przejść obok niej obojętnie i zachować całkowity spokój. To nie była już dla mnie niezrozumiała reakcja klientki, ale doświadczenie, które potrafiłam rozpoznać, ponieważ sama wcześniej je poznałam.

Ten moment był dla mnie ważny również z innego powodu. Pokazał mi, że jako praktyk nie zawsze muszę mieć gotową odpowiedź na wszystko, co wydarza się podczas sesji. Czasami wystarczy uważnie obserwować, zapytać i pozwolić drugiej osobie opowiedzieć o własnym doświadczeniu.

A kiedy zaczęła mówić, pomyślałam: wiem, co czujesz.

I chyba właśnie to jest jedna z najcenniejszych rzeczy, jakie daje własna praktyka – nie tylko wiedzę, ale doświadczenie, które pozwala spotkać drugiego człowieka z większym spokojem i zrozumieniem.

Czy można mocniej?

Kiedyś chciałam sprawdzić, czy można mocniej. Reiki Kundalini odpowiedziało na to pytanie po swojemu.

Tak, w moim doświadczeniu energia może być odczuwana znacznie intensywniej i może przepływać szybciej. Mogą pojawić się nowe doświadczenia, wizje, odczucia i sposoby odbierania tego, co dzieje się podczas pracy.

Ale dzisiaj nie powiedziałabym już, że najważniejsze jest to, żeby było „mocniej”.

Bo po drodze nauczyłam się, że rozwój nie polega na nieustannym podkręcaniu intensywności doświadczeń. Nie chodzi o to, żeby każda kolejna metoda była bardziej spektakularna od poprzedniej. Chodzi raczej o to, żeby poznawać siebie, poszerzać własną świadomość i coraz lepiej rozumieć, jak pracować z tym, co zostało nam dane doświadczyć.

Reiki Usui nauczyło mnie podstaw i dało mi fundament. Reiki Kundalini otworzyło przede mną kolejne drzwi. I choć początkowo chciałam po prostu poczuć mocniejszą energię, z czasem odkryłam, że za tym pytaniem kryło się inne, znacznie ważniejsze: co jeszcze mogę zobaczyć, poczuć, zrozumieć i czego mogę nauczyć się o sobie?

Moja droga z Reiki jednak na tym się nie skończyła.

Pojawiło się kolejne pytanie, a wraz z nim kolejna fascynacja.

Czy może istnieć jeszcze coś więcej?